Po niedługiej przerwie od ostatnich testów, przyszła pora na kolejne. Tym razem odbywały się w jeszcze ciemniejszym niż poprzednio miejscu. Z terenu tego widoczne były łuny od sztucznego zaświetlenia tylko w śladowych ilościach i tylko nisko nad horyzontem północno-zachodnim. Tak jak poprzednio, tak i teraz możliwościom poddawany był długoogniskowy refraktor 90/910.

Po długiej przerwie pora na piątą odsłonę z cyklu artykułów, w których testom poddawane są skrajnie odmienne konstrukcje refraktorów achromatycznych. Tym razem jednak kolejnej serii testów poddany został długoogniskowy refraktor Sky-Watchera 90/910. Jego mniejszy brat 80/400 musiał tę noc spędzić w swoim pudle... W odróżnieniu jednak do pierwszych testów tego długoogniskowego achromatu, tym razem udało się je przeprowadzić pod dość ciemnym niebem. Warto zatem po raz pierwszy (zapewne nie ostatni) opisać możliwości takiego teleskopu w warunkach w dużym stopniu wolnych od sztucznego zaświetlenia.

Tydzień temu, 28 stycznia udało mi się przeprowadzić kilka podstawowych testów dwóch refraktorów. Tym razem wykonałem je przede wszystkim w celach porównawczych.

W piątkowy wieczór bezchmurne niebo dało możliwość przeprowadzenia drugiej teleskopowej obserwacji, tym razem nieco ciekawszej od poprzedniej... Celem niniejszych testów jest sprawdzenie możliwości  tego właśnie teleskopu i odnalezienie odpowiedzi na pytanie na jakich obiektach niebieskich spisuje się on najlepiej. A więc - zaczynamy!