W noc z 12 na 13 kwietnia w odstępie zaledwie 7,5-godzinnym odstępie doszło do dwóch erupcji filamentów położonych nieopodal centralnego południka niemal na wprost Ziemi. Każdej z erupcji towarzyszyły koronalne wyrzutu masy ( CME ), z których prawdopodobnie każdy posiada jakąś składową skierowaną ku Ziemi.

W ko czwartkowy (09.01) poranek doszło do erupcji filamentu nieopodal regionu aktywnego AR3947 tuż po przekroczeniu centralnego południka przy bezpośrednim zwróceniu ku Ziemi. Rozerwaniu struktury towarzyszył częsty w takich wypadkach wzrost strumienia rentgenowskiego wyrażony w długotrwałym, choć słabym rozbłysku klasy C3.9 i C4.1 .

Pod koniec listopada doszło do awarii instalacji wodnej na Uniwersytecie Stanforda w Stanach Zjednoczonych. Wskutek usterki doszło do małej, lokalnej powodzi w obiekcie i zalania między innymi serwerowni, gdzie przetwarzane i archiwizowane są obrazy Słońca z sondy Solar Dynamics Observatory. Od 13 lat SDO dostarcza nam codzienne, aktualizowane co kwadrans obrazy tarczy słonecznej w świetle widzialnym, umożliwiając śledzenie obszarów aktywnych - plam na fotosferze, pochodni, granuli, jak i obrazując Słońce w dalekim ultrafiolecie w kilkunastu różnych długościach fal - co daje nam dokładny widok na rozbłyski, protuberancje, dziury koronalne i szereg innych zjawisk widocznych mniej lub bardziej wyraźnie zależnie od długości fali.

W ostatnie godziny 2013 roku Słońce wyprodukowało sylwestrowe petardy. Godzinę przed końcem roku doszło do silnego rozbłysku klasy M6.4 z grupy plam będącej nieopodal centralnych części tarczy. W Nowy Rok okazało się, że sprawca tego zjawiska - obszar aktywny 1936, nie zamierzał poprzestać tylko na tym jednym rozbłysku.

Obszar aktywny 1719 wygenerował dzisiejszego poranka najsilniejszy jak do tej pory rozbłysk słoneczny rejestrowany w 2013 roku. Moment, w którym energia rozbłysku osiągnęła maksimum - M6.5 w skali emisji rentgenowskiej, przypadł na godz. 09:16 czasu polskiego. Z jakim zjawiskiem mamy tym razem do czynienia i czy jest szansa na rozległe zorze polarne? Jest, i to nie mała!

Po sześciu dniach od poprzedniego rozbłysku słonecznego, obszar aktywny 1692 ponownie wyemitował zjawisko porównywalne pod względem energii, ale tym razem nie mające szans na wywołanie jakichkolwiek efektów w magnetosferze.

Po raz pierwszy od ponad dwóch i pół tygodnia, jedna z grup plam na widocznej z Ziemi tarczy słonecznej wygenerowała silniejszy rozbłysk. Silniejszy patrząc przede wszystkim na stan aktywności z ostatnich tygodni, choć w pełnej skali zjawisk był on umiarkowanej siły.

Dzisiejszy APOD zachęcił mnie do zrobienia małego powrotu do przeszłości na blogu. Zjawisko, które jest tematem dzisiejszego wpisu miało miejsce ponad pół roku temu. Co poniektórzy czytelnicy bloga zapewne pamiętają ciekawy okres z aktywnością słoneczną, który mieliśmy w pierwszej i drugiej dekadzie ubiegłorocznego lipca. Jednak dopiero kilka dni temu Amerykańska Agencja Kosmiczna NASA udostępniła nowe, wyjątkowe nagranie niezwykłych chwil na Słońcu tuż po silniejszym rozbłysku.

17:00 Rozpoczęła się misja sondy Solar Dynamic Observatory! Wkrótce SDO przeprowadzi pierwsze obserwacje Słońca i rozpocznie nowy rozdział w dziedzinie monitorowania aktywności naszej Dziennej Gwiazdy. Tym optymistycznym akcentem wraz z galerią ze startu i jego nagraniem, kończę komentarz na żywo z udanej próby startu rakiety Atlas V z misją SDO! Credits: NASA TV Credits: NASA TV oraz luckysnightmare 16:39 Nastąpiło MECO. SDO osiągnął zaplanowaną orbitę. 16:33 Satelita SDO wraz z kolejnym stopniem rakiety kontynuuje lot. Wszystkie systemy działają poprawnie. 16:27 MECO - następuje wyłączenie silników głównych. 16:23 T -0. Zapłon silników głównych - startuje rakieta Atlas V z sondą badawczą Solar Dynamic Obserwatory. Rakieta opuściła wieżę startową. Credits: NASA TV 16:19 Kontrola startu zezwala na wystrzelenie rakiety Atlas V. T -4 minutes and counting! Rozpoczyna się finałowa sekwencja startowa. ...