Po zimie, którą chyba bez przesady można będzie tytułować zimą dekady, zimie, która pokazała nam swoje możliwości co do opadów śniegu, ujemnych temperatur i stabilności takich warunków, możemy rozpocząć ostatnie odliczanie do statystycznie najpiękniejszej pory roku, na którą miłośnicy astronomii zawsze wyczekują z wielkim utęsknieniem. Rozpoczynająca pogodowe lepsze półrocze astronomiczna wiosna stoi już u progu naszych drzwi, a wraz z nią coraz dłuższa obecność Słońca na niebie, coraz więcej dni i nocy bez dominującego w jesienno-zimowych sezonach zachmurzenia, wciąż przyzwoita, około 12-13 godzinna długość nocy i szansa na obserwacje wielu urokliwych zjawisk astronomicznych będących zawsze silnie kojarzonymi z wiosną.

Czekaliśmy, czekaliśmy i w końcu - nadeszła. Z początkiem marca rozpoczynamy meteorologiczną wiosnę, z którą za trzy tygodnie nadejdzie także i ta astronomiczna, a wraz z astronomiczną - powitamy tę lepszą połowę roku z perspektywy warunków pogodowych. Jesienno-zimowe półrocze wiążące się zwykle permanentnym zachmurzeniem tym razem okazało się bardziej łaskawe, zwłaszcza w lutym, który za sprawą wprowadzenia się nad Polskę mroźnego, kontynentalnego wyżu przynoszącego więcej zimowych klimatów, niż w ubiegłych sezonach, ustabilizował nam na większość minionego miesiąca aurę - słoneczną w dzień, gwiaździstą w nocy i zauważalnie więcej okazji do chwycenia za lornetki, teleskopy czy aparaty, niż w sezonach pozbawionych silnych układów wysokiego ciśnienia z mroźnym, suchym powietrzem bez efektu "zgnicia". Miejmy nadzieję, że to dobry zwiastun także na nadchodzącą porę roku, kiedy nawet w kiepskich latach wiosna i tak stanowi statystycznie najlepszą pogodowo porę do regularnych obse...

Czekaliśmy, odliczaliśmy, czasem wręcz niecierpliwiliśmy się, ale w końcu - doczekaliśmy. Rozpoczynamy miesiąc przynoszący nam równonoc wiosenną i statystycznie najpogodniejszą porę roku. Coraz wyżej i coraz dłużej operujące Słońce coraz częściej będzie pozwalało nam poczuć przyjemne ciepło, od którego odwykliśmy przez ostatnie miesiące, a wraz z wejściem w astronomiczną wiosnę rozpoczniemy to zdecydowanie lepsze pod względem pogody i termiki półrocze - luty choć dłuższy w tym roku o 1 dzień minął szybko i jak obiecałem przed miesiącem: ani się spostrzeżemy a już wiosna zacznie pukać do naszych drzwi.

Zapraszam na nowy cykl, w ramach którego przyjrzymy się "standardom" meteorologicznym i nie tylko reprezentowanym przez daną porę roku. Będziemy to czynić gdy taka nowa pora roku (w ujęciu astronomicznym) nadejdzie, ale kwestie astrononomiczne tym razem będą jedynie tłem, podczas gdy przewodnim tematem cyklu będzie właśnie aspekt pogodowy. Jak w "Czterech porach roku" Vivaldiego rozpoczynamy od wiosny, na którą z takim utęsknieniem wielu z nas czekało, a którą po tak przedłużającym się wyczekiwaniu nareszcie minionej nocy powitaliśmy.

Wreszcie, chciałoby się rzec. Wreszcie po ponurym i pochmurnym jak zwykle półroczu jesienno-zimowym wkraczamy w miesiąc, w którym powitamy astronomiczną wiosnę jako statystycznie najlepszą pod względem ilości słonecznych dni i gwiaździstych nocy porę roku. Już dziś wkraczamy we wiosnę meteorologiczną i choć chłodne powiewy kończącej się zimy mogą dawać o sobie jeszcze znać w niektórych regionach, to nie zmienia to faktu, że teraz już lepsze półrocze jest naprawdę na wyciągnięcie ręki. Przedwiośnie w tym roku to czas tańca Wenus z Marsem i Saturnem powracającymi powoli do widoczności w nowym sezonie obserwacyjnym, kolejna okazja na ujrzenie Urana w nieodległym towarzystwie Srebrnego Globu oraz dla miłośników obserwacji sztucznych obiektów szansa na przynajmniej 3 starty misji Starlink, wiążące się z ewentualnością widoczności zwartego łańcuszka kilkudziesięciu satelitów sunących po niebie jeden za drugim, o czym wspomnę na końcu tekstu. Sprawdźmy co jeszcze czeka nas w tegorocznym okres...

Czekaliśmy, czekaliśmy i wreszcie oto jest i ten upragniony miesiąc. Czas na powitanie meteorologicznej wiosny, do której po trzech tygodniach dołączy i ta astronomiczna otwierająca statystycznie najbardziej sprzyjającą pod względem pogody porę roku dla miłośników astronomii. Niekończące się dominacje ponurej aury, szarego stratusa zalegającego całymi tygodniami na niebie jako domena kończącej się pory jesienno-zimowej to już powoli przeszłość - przynajmniej na najbliższe pół roku. Zanim wiosna rozkręci się na pełne obroty zaczynając nadrabianie zaległości po pochmurnych ostatnich miesiącach minie zapewne jeszcze trochę czasu, ale fakt, że wchodzimy w okres równonocy wiosennej może, a nawet powinien już przepełniać nas wszystkich dużą dawką optymizmu i zaostrzania apetytów. Przekonajmy się więc co przyniesie nam miesiąc, w którym powitamy tę najlepszą dla nas porę roku.

Długo czekaliśmy na ten moment. No, właściwie tyle, co zawsze, wszak kalendarz jest stały, ale przez aurę jednostajnie pochmurną od nadejścia grudnia wydawać się mogło, że dłużej niż zwykle - tym nie mniej - doczekaliśmy się. Rozpoczynamy miesiąc otwierający meteorologiczną wiosnę, w którym powitamy i tę astronomiczną - już za niespełna trzy tygodnie wejdziemy w statystycznie najbardziej sprzyjającą naszemu hobby porę roku, by 10 dni później przejść na czas letni. I nawet gdyby początki marca okazały się jeszcze typowe dla powiedzenia "w marcu jak w garncu" , odbierając nam szanse na obserwacje zjawisk w pierwszej części miesiąca, to w tak późnym już momencie zimy, pozytywnego nastawienia nic już nie powinno nam odbierać. Zapraszam na marcowe wydanie "Nieba nad nami".

Wydawać by się mogło, że chwilę temu zamykaliśmy dopiero poprzedni rok wspominając najciekawsze jego wydarzenia, a tymczasem już wkraczamy w miesiąc przynoszący nam tak bardzo wyczekiwaną przez wielu wiosnę. Na jej astronomiczne wydanie poczekamy jeszcze 3 tygodnie, ale meteorologiczną wiosnę powitamy już od pierwszego dnia marca - choć za oknem niewątpliwie trudno jej wyglądać przy zabielonych widokach i dwucyfrowych ujemnych temperaturach. Pora sprawdzić jakie zjawiska szykują się na nocnym firmamencie w czas przełomu zimy i wiosny 2018 roku oraz które z planet będą warte szczególnej uwagi.

Kalendarzowa zima powoli dobiega końca, choć w praktyce prawie jej nie mieliśmy. Z naszego punktu widzenia nadchodzący kres zimy oznacza koniec półrocza, w którym to noc dominuje nad dniem, ale najczęściej to również początek najbardziej pogodnej pory roku. Z kolei wiosnę meteorologiczną mamy już od dzisiaj! Kończącą się najchłodniejszą porę będziemy mieli szansę pożegnać obserwacją jednego z najciekawszych zjawisk astronomicznych, ale zanim to nastąpi warto wiedzieć, co zaoferują nam ostatnie trzy tygodnie astronomicznej zimy. Zapraszam na rozbudowaną bardziej niż zwykle marcową część "Nieba nad nami".

Po bardzo pechowym pogodowo styczniu i praktycznie porównywalnym lutym, nadchodzi miesiąc powitania wiosny. Na polskich szerokościach geograficznych rozpocznie się za kilkanaście dni najbardziej sprzyjająca dla polskich obserwatorów nieba pora roku, jeśli by rozpatrywać tę kwestię pod względem ilości pogodnych dni i nocy. Przed nami trzeci miesiąc roku, w związku z czym nadchodzi również pierwsza z dwóch głównych atrakcji 2013 roku - kometa C/2011 L4 (PanSTARRS). To ona bez wątpienia będzie najważniejszym obserwacyjnym obiektem tegorocznego marca, ale że nie samymi kometami człowiek żyje, warto przyjrzeć się również innym atrakcjom, które przygotowało dla nas niebo.