Po blisko dwóch miesiącach, Słońce wyprodukowało drugi w tym roku rozbłysk najbardziej energetycznej klasy. Do zjawiska doszło w strefie powracającego na tarczę dawnego obszaru aktywnego 1967, który jest jednym z najciekawszych przypadków w obecnym cyklu aktywności słonecznej. Dlatego też przy okazji dzisiejszego wpisu dodatkowa garść informacji o źródle tego wydarzenia.

Zorze polarne nad Polską w pierwszej dekadzie stycznia 2014 - będą, czy nie - oto jest pytanie. We wtorek 7 stycznia obszar aktywny 1944 wygenerował pierwszy w tym roku rozbłysk najwyższej energii. Zjawisku towarzyszył rozległy i stosunkowo szybki koronalny wyrzut masy skierowany w pewnej części w stronę Ziemi. Po raz kolejny pojawia się szansa (szansa, nie gwarancja) na bardziej rozległe wystąpienie zórz. Czego się spodziewać w najbliższych dniach?

W sobotę 4 stycznia w godzinach wieczornych doszło do umiarkowanie silnego rozbłysku słonecznego w strefie powiązań magnetycznych między obszarami aktywnymi 1943 i 1944. Rozbłyskowi towarzyszył koronalny wyrzut masy, który częściowo jest skierowany ku Ziemi. Czego należy oczekiwać w świetle obecnej sytuacji?

Po kilkunastu dniach ciszy, aktywność słoneczna wzrasta do umiarkowanych poziomów. Od kilkudziesięciu godzin dwa obszary aktywne na przemian emitują umiarkowanie silne rozbłyski, choć póki co bez istotnego wpływu na aktywność geomagnetyczną. Czy to początek kolejnego okresu podwyższonej aktywności, czy tylko chwilowe atrakcje?

We wtorek przed południem czasu polskiego doszło do silnego rozbłysku słonecznego klasy X1.0. Zjawisko wygenerowała grupa plam, która obecnie schodzi już z tarczy, co oznacza że zjawisko nie przyczyni się do wzrostu aktywności zórz polarnych w najbliższych nocach. W tekście również podsumowanie aktywności z ostatnich kilku dni oraz przypomnienie nowych rekordów 24. cyklu aktywności słonecznej, które padły w ostatnim czasie.

Aktywność słoneczna pozostaje umiarkowana. Na tarczę trzy dni temu wstąpił nowy obszar aktywny 1897, który jest obecnie jedną z ciekawszych grup plam do amatorskich obserwacji.

Po dwóch dniach, ten sam obszar aktywny na tarczy słonecznej wygenerował tej samej energii rozbłysk co ostatnim razem. Zjawisko, choć krótkotrwałe, powiązane było z wyrzutem koronalnym. Czego oczekiwać w następnych godzinach?

W piątek nad ranem obszar aktywny 1890 wytworzył kolejny silny rozbłysk. Zjawisko było powiązane z koronalnym wyrzutem masy, a jego sprawca w momencie rozbłysku przebywał niemal w centrum tarczy będąc dobrze skierowanym ku Ziemi. Mimo to znacznego wzrostu aktywności geomagnetycznej nie powinniśmy się spodziewać.

Aktywność słoneczna po kilku dniach ciszy ponownie wzrosła do umiarkowanego poziomu. Wszystko za sprawą powrotu na tarczę dawnej grupy plam 1861, obecnie o oznaczeniu 1890, która z każdym dniem zbliża się do centralnych części tarczy słonecznej.

Po dwóch dniach spokoju, aktywność słoneczna ponownie wzrosła. Obszar aktywny 1884 - największa grupa plam obecnie widoczna na tarczy, wyemitował pierwszego listopadowego wieczoru dziesiąty pod względem energii rozbłysk w całym 2013 roku.

Aktywność słoneczna jest podwyższona. 25 października doszło do pierwszego od polowy maja rozbłysku najwyższej energii, a co najciekawsze, jego źródłem nie był żaden z obszarów aktywnych, które podwyższyły aktywność w ostatnich dniach.

Dzisiaj kolejny raz weźmiemy na celownik najbardziej wyczekiwaną od lat kometę. Tym razem jednak będzie o obserwacjach nie z perspektywy amatora astronomii, ale kilku drogich zabawek agencji kosmicznych, nieustannie monitorujących na co dzień aktywność słoneczną. W okolicach peryhelium bowiem tytułowa kometa będzie możliwa do obserwacji z sond kosmicznych, które będąc daleko ponad ziemską atmosferą mogą dać nam pełniejszy obraz tego, co będzie się działo z kometą w czasie największego oddziaływania słonecznego.

W nocy z poniedziałku na wtorek doszło do kolejnego w tym miesiącu umiarkowanie silnego rozbłysku klasy M z jednego z ciekawszych obszarów aktywnych, jakie powstały na Słońcu w tym cyklu. Region aktywny 1875 stale ewoluuje i jest kandydatem do następnych podobnych lub silniejszych zjawisk.

W czwartek nad ranem, gdy pola magnetyczne obszary aktywne 1817 i 1818 po kilku dniach się ustabilizowały, zdawać by się mogło, że zbliża się koniec ich istnienia. W sobotę nad ranem, obszary te ponownie wykształciły najbardziej niestabilny typ pól stwarzający potencjał do wytwarzania wysokiej energii rozbłysków słonecznych. Sobotni wieczór przyniósł sprawdzenie się teorii w praktyce.

Porankiem trzeciego lipca doszło do pierwszego istotniejszego pod względem energii rozbłysku słonecznego. Zjawisko powstało w obszarze aktywnym 1785, który od dwóch dni widoczny jest przy południowo-wschodniej krawędzi tarczy.

Pod koniec niedzielnego (23.06) wieczoru doszło do drugiego w ten weekend rozbłysku klasy M. Co interesujące zjawisko podczas maksimum wykształciło tę samą energię co rozbłysk z 21 czerwca. Tym razem jednak źródłem zjawiska okazała się grupa plam 1778 - to dawny obszar aktywny 1763, który widoczny był na tarczy słonecznej również dwa tygodnie wcześniej.

Po kilkunastu dniach ciszy, Słońce wyprodukowało kolejny silniejszy rozbłysk. Do zjawiska doszło na około dwie godziny przed przesileniem letnim, o godz. 05:14 czasu polskiego. Z rozbłyskiem powiązany był wyrzut koronalny, który został skierowany poza Ziemię.

Obszar aktywny 1762, na pożegnanie z dostrzegalną z Ziemi tarczą słoneczną wygenerował ostatniej nocy silny rozbłysk klasy M5.9, połączony z koronalnym wyrzutem masy. Było to szóste pod względem energii zjawisko w 2013 roku.

W środę przed południem czasu polskiego doszło do rozbłysku klasy M1.3 z grupy plam 1762. To pierwszy takiej siły rozbłysk w czerwcu. Ze zjawiskiem powiązany był koronalny wyrzut masy, który jednak ze względu na niekorzystne skierowanie nie będzie dla nas istotny.

Na zakończenie miesiąca, ledwie dostrzegalna grupa plam 1760 wytworzyła rozbłysk słoneczny klasy M1.0. Do zjawiska, które było pierwszym bardziej znaczącym wydarzeniem od 22 maja doszło dokładnie o godz. 22:00 czasu polskiego, na dwie godziny przed nadejściem nowego miesiąca.