Na dwa tygodnie przed najważniejszą nocą miesiąca i jedną z najważniejszych w całym 2019 roku zapraszam na tradycyjny element każdej Astronomicznej Kampanii Popularyzacyjnej, jakie dotąd się na łamach bloga pojawiały, a zatem na tekst będący spojrzeniem na sytuację synoptyczną, która panowała w Polsce właśnie 21 stycznia w kilku ostatnich latach. O tym, że szanse na sprzyjającą aurę w tym okresie są mizerne większość z nas wie bez zagłębiania się w detale, ale by tradycji stało się zadość i by jednak spróbować odnaleźć mimo wszystko jakieś promyki nadziei, zapraszam na podróż do przeszłości i przyjrzenie się teoretycznym szansom na sukces.

Koniec odliczania, koniec oczekiwania - serce się raduje, dusza śpiewa, a modlitwy do Najwyższego zaowocowały. Jedyne takie, najdłuższe w tym stuleciu całkowite zaćmienie Księżyca widoczne z Polski, lipcowa aura pozwoliła zaobserwować, upamiętnić i po prostu doświadczyć. Z nieopisaną radością zapraszam Was na fotorelację z obserwacji tytułowego zjawiska.

Nadeszła ostatnia doba przed jedynym takim całkowitym zaćmieniem Księżyca w XXI wieku. Nikt przed nami w tym stuleciu nie obserwował zjawiska równie długiego i nikt po nas za naszego życia na powtórkę się nie załapie. Przed nami najważniejszy spektakl astronomiczny 2018 roku. Przygotowania ukończone, baterie naładowane, czas zatem na przedostatni tekst Astronomicznej Kampanii Popularyzacyjnej i zarazem ostatni komentarz do prognoz pogodowych modeli numerycznych z uwzględnieniem wszystkich regionów Polski.

To już nie lata, miesiące, ani tygodnie, ale wręcz ostatnie kilkadziesiąt godzin, jakie nam pozostały do najdłuższego w tym stuleciu całkowitego zaćmienia Księżyca. W kolejnym tekście finiszującej Astronomicznej Kampanii Popularyzacyjnej na Polskim AstroBlogerze zapraszam na zaznajomienie się z sytuacją synoptyczną panującą nad Polską, w kontekście wstępnego rozeznania co do warunków pogodowych, jakie mogą nam towarzyszyć podczas obserwacji zjawiska. Nie jest to na razie zestawienie modeli numerycznych, a ogólny komentarz zarysowujący sytuację, w jakiej się znajdziemy za trzy doby.

Wydaje się, że chwilę temu pożegnaliśmy zimę wchodząc w najbardziej pogodną wiosnę od niepamiętnych czasów. Wiosnę, która wielokrotnie przypominała bardziej lato, a tymczasem to prawdziwe lato astronomiczne już powitaliśmy i osiągnęliśmy półmetek 2018 roku. Trzymajmy kciuki za podtrzymanie arcy-pogodnego trendu, jaki ten rok przynosi nam od początku wiosny, ponieważ u kresu rozpoczynającego się lipca czeka nas nagromadzenie wielkich zjawisk astronomicznych, jakiego w czasach nowożytnych jeszcze nikt nie miał okazji obserwować. Najdłuższe w XXI wieku całkowite zaćmienie Księżyca, pierwsza od 15 lat wielka opozycja Marsa, na dodatek mająca miejsce tego samego dnia co wspomniane zaćmienie i mało tego - Marsa będącego dodatkowo w koniunkcji z całkowicie zaćmionym Księżycem. Już samo to przyprawia o zawrót głowy na samą myśl o takim widowisku, podczas gdy lipiec to także dalszy ciąg najlepszej w roku widoczności Saturna w okolicach opozycji z wciąż bardzo korzystnie nachylonym systemem pie...

W ostatni miesiąc przed nadejściem najbardziej wyczekiwanego zjawiska astronomicznego 2018 roku, w ramach trzeciego tekstu Astronomicznej Kampanii Popularyzacyjnej zachęcam do spokojnego i przemyślanego zastanowienia się nad rejestracją zjawiska - nie tylko w kontekście rozplanowania sprzętowego, ale też kadrów jakie będziemy mogli uchwycić na pamiątkowych fotografiach w zależności od naszego położenia i lokalnych warunków. Pośpiech w kwestiach sprzętowych zawsze jest złym doradcą, a że od końca odliczania dzieli nas coraz mniej czasu, to jest teraz dobry moment - zwłaszcza dla osób dopiero planujących zakupy sprzętowe, być może motywowane nadchodzącym zaćmieniem - aby dokonać rozważenia czy, jak i w jakim wymiarze chciałbym obfotografować zjawisko, by samemu zgromadzić pamiątkowe zdjęcia i posiąść materiał z obserwacji, do którego zawsze z chęcią powrócę.

Na dwa miesiące przed końcem odliczania i w miesiąc odkąd na Polskim AstroBlogerze ruszyła Astronomiczna Kampania Popularyzacyjna, zapraszam na kolejny tekst poświęcony obserwacjom nadchodzącego całkowitego zaćmienia Księżyca - tym razem, co też jest już jedną z tradycji w tutejszych kampaniach popularyzacyjnych - w kontekście meteorologicznym. Dzisiejszy wpis jest poświęcony teoretycznym rozważaniom na temat naszych szans doświadczenia sprzyjającej aury w Polsce podczas tego zjawiska, a rozeznanie na ten temat spróbuję tu uzyskać i Wam przedstawić jak zwykle na podstawie przeanalizowania sytuacji pogodowej panującej nad naszym krajem 27 lipca w ostatnich latach, a konkretnie przez ostatnią dekadę, dla jeszcze bardziej miarodajnego porównania i szerszego okresu bazowego.

Przed nami najwspanialsze i najbardziej widowiskowe zjawisko astronomiczne 2018 roku. Po trzech latach oczekiwania i na trzy miesiące przed jego nadejściem, na Polskim AstroBlogerze rusza specjalna Astronomiczna Kampania Popularyzacyjna, na którą złoży się m.in. seria tekstów poświęconych przygotowaniom i obserwacjom tego zjawiska, materiały pomocnicze oraz kolejne wpisy poradnikowe. Zgodnie z blogową tradycją, przed rzadkim i widowiskowym zjawiskiem, publikowanych tekstów będzie więcej, a ich ukazywanie się z większym, niż normalnie wyprzedzeniem wspomóc ma szerszą promocję wydarzenia i zwielokrotnienie grona odbiorców, którzy mogą przygotować się na jego podziwianie. Pora na pierwszy, główny tekst poradnikowy w całości poświęcony obserwacjom pierwszego od trzech lat całkowitego zaćmienia Księżyca w Polsce.