Zastanawiałem się czy zamiast przelot nie użyć w tytule słowa "przepłynięcie" pisząc kilka słów o obserwacji Srebrnego Globu z pierwszego czwartku listopada. Wiele osób mogło poczuć się uradowanych, że już na początku arcy-pochmurnego miesiąca dostajemy taką przejrzystą noc i możliwość zachwytu nad niebem - może nie bardzo rozgwieżdżonym, bo Księżyc po kwadrze wnosi już więcej, niż marnych 5 groszy do pogorszenia jakości "ciemności", ale jednak było trochę czasu na uciechę dla oka i ten widok mógł być bardzo zwodniczy, zupełnie niewłaściwie sugerując piękne warunki obserwacyjne, gdyby ktoś ograniczył się do spoglądania na firmament gołym okiem. Jednak to co działo się wczoraj w atmosferze - stopień falowania obrazu, pływania sprawiającego wrażenie, że Księżyc jest obserwowany z głębin oceanu, był jedną z najmniej przyjemnych niespodzianek jakie można było dostać po rozstawieniu teleskopu.

Po miesięcznej przerwie Księżyc wędrując wokół Ziemi ponownie spotkał się z jasnymi obiektami wiosennego nieba wieczornego. Szczęśliwie, dzięki kwietniowej pogodzie, która szybko odrabia zaległości po pochmurnym sezonie jesienno-zimowym warunki obserwacyjne dla całej Polski były już lepsze niż przed miesiącem - jeśli nie w pierwszy, to właśnie w drugi wieczór akurat na najbardziej fotogeniczne koniunkcje kwietnia. Zapraszam na kolejną fotorelację z obserwacji.

Dzisiaj proponuję przyjrzeć się bliżej jednemu ze zjawisk, czy raczej pojęć, które najróżniejsze media bardzo chętnie od kilku lat wykorzystują. Niestety nasze rodzime media nie mogą być w tyle za mediami zachodnimi, więc idą wytyczanym przez nie torem nie zastanawiając się często nawet jaka jest geneza promowanych przez nie pojęć i wiadomości. W jakim celu wpychają ludziom do głowy bzdurne określenia i powtarzają dorobione do nich kilogramy nonsensów to sprawa osobna, choć powszechnie znana, bardziej jednak liczy się skutek, a skutkiem w tym wypadku jest po raz kolejny robienie sensacji ze zjawiska tak pospolitego, że kolejnym krokiem może być już chyba tylko podkręcanie emocji o tak niespotykanych fenomenach jak wschód Słońca czy zapadnięcie ciemności po jego zachodzie - a jeśli uda się do tego dołączyć garść kretynizmów o złowieszczych skutkach dla świata to już w ogóle sprawa wygrana.

Weekendowa aura prawdopodobnie będzie niesprzyjająca, pomimo to przypominam o rozpoczynającym się pod koniec najbliższego weekendu wieczornym show, jakie zapewnią nam najjaśniejsze obiekty nocnego nieba (alternatywnie chmury). Jeśli pogoda będzie sprzyjać zachęcam do podjęcia własnych prób obserwacyjnych i fotograficznych począwszy od niedzielnego wieczoru, w którym to swoje łowy musimy rozpocząć tuż po zachodzie Słońca. Poniżej kilka bardziej szczegółowych informacji.

Wpis zaktualizowany o nowe zdjęcia z 26.03.2012 r. Podobnie jak przed miesiącem, tak i teraz w ostatnim tygodniu marca na brak wspaniałych widoków po zachodzie Słońca nie możemy narzekać. Teraz atrakcję zwiększa fakt nachylenia ekliptyki do horyzontu pod bardzo dużym kątem. Ma to znaczenie dla osób polujących na naprawdę młodziutki Księżyc, a także jego światło popielate. Pierwsza część wiosny to jedna z dwóch takich okazji w roku, by to polowanie było maksymalnie ułatwione. Podobną sytuację mamy jak zwykle w pierwszej części jesieni, tyle że na niebie porannym, czyli również w okolicach równonocy. Dzisiejszy wieczór był pierwszym z trzech, podczas których po zachodzie Słońca nie powinniśmy rezygnować z choćby kilkunastominutowej obserwacji zachodniej części nieboskłonu, stąd trzy dni w tytule (może uda się coś dopisać w tym wpisie po jutrzejszym i poniedziałkowym wieczorze).

Na początek nowego tygodnia, a ostatniego w 29-dniowym lutym, udałem się z lornetką, montażem i aparatem przyjrzeć się zachodniej stronie nieba. Długo już nie uwieczniałem na zdjęciach jakichkolwiek koniunkcji, w ostatnich tygodniach zazwyczaj skupiałem się na samych obserwacjach. Teraz trochę bardziej przyłożyłem nacisk na fotografię. Tym razem więc - mniej do czytania, więcej do oglądania. Pierwsze zdjęcia w tym wypadzie na pole wykonałem już około 30 minut po zachodzie Słońca. Miałem nadzieję, że uda się dostrzec i sfotografować Merkurego, ale niestety chmur nisko nad horyzontem też nie brakowało. Sama planeta jest dość trudna do złapania, o ile niebo nie jest naprawdę pogodne po sam horyzont. Wczoraj po zachodzie Słońca, zbliżał się już front atmosferyczny, jaki w nocy przyniósł opady śniegu, a obecnie już samego deszczu. Warunki były zmienne i o ile w przerwach między chmurami widoczność jak na tereny miejskie była naprawdę dobra, o tyle podczas przechodzenia choćby ...

Dokładnie o godz. 15:08 czasu polskiego rozpoczęła się dziś misja podwójnej sondy GRAIL (Gravity Recovery and Interior Laboratory), która została wyniesiona na orbitę na pokładzie ciężkiej rakiety nośnej Delta II. Zadaniem bliźniaczych sond, będzie zebranie szczegółowych danych dotyczących grawitacyjnego pola Księżyca. Sondy krążyć będą nad jego powierzchnią na wysokości zaledwie 50 km. Zebrane informacje posłużą zrozumieniu budowy księżycowej skorupy, udzielą odpowiedzi na pytania dotyczące jego wewnętrznej budowy. Każda z sond posiada wbudowane 5 kamer, które zostaną wykorzystane w celach edukacyjnych. Planuje się czasowe przekazywanie kontroli nad kamerami uczniom szkół amerykańskich, aby sami mogli w ten sposób przekazywać obraz w czasie rzeczywistym. Łączny naukowy czas misji, podczas którego zbierane będą wspomniane informacje planuje się w tym momencie na około 90 dni. Jej początek nastąpić powinien 8 marca 2012 roku. Po zakończeniu fazy naukowej sondy skierowane zostaną w ...

15 czerwca za nami - ależ było napięcie! Ale jednak inne, niż 4 stycznia. Znacznie bardziej pozytywne, z uwagi na cień nadziei rzucany przez prognozy modeli numerycznych. O godz. 19:00 zgodnie z wyliczeniami modelu GFS dominowały cirrusy na całym niebie. Grube cirrusy, przez które nie było mowy o obserwacji zjawiska, gdyby trwało ono w tym właśnie momencie. Pozostawały ostatnie 3 godziny. Oczekiwanie przeciągało się...

Do całkowitego zaćmienia Księżyca już tylko jeden dzień. Za nieco ponad 30 godzin rozpocznie się czas na obserwacje zjawiska. Tym razem, w przedostatniej już aktualizacji prognoz mamy kolejne zmiany w przewidywaniach. Aby najpierw trochę uspokoić - nieustannie nie zmieniają się prognozy co do grubych chmur piętra niskiego i średniego. Cały kraj powinien być wolny od tego typu zachmurzenia. Ten element jako jedyny pozostał niezmienny. Więc czas na zmiany. Tak jak wczoraj  i tak jak w niedzielę , jako największe utrudnienie obserwacji prognozowane są niezmiennie chmury piętra wysokiego. Zmieniło się jednak przewidywane ich natężenie nad Polską. Jego wielkość waha się wg modelu GFS w graniach od 20 do 80%. Największe zachmurzenie o godz. 21:00 przewiduje się nad zachodnimi rejonami Wielkopolski, Dolnym Śląskiem, granicą między Pomorzem Gdańskim a Kujawami i zachodnimi rejonami Mazowsza. Nieco mniejsze z kolei natężenie tych chmur (60-80%) powinno wystąpić nad niemal cały...

Po długim wyczekiwaniu 10 maja wreszcie udało się - kolejne spotkanie obserwacyjne zrealizowane! Tym razem spotkaliśmy się przede wszystkim w celu obserwacji naszego najbliższego Srebrnego Sąsiada. W wyznaczonym dniu wspólnych obserwacji przypadała akurat idealnie I kwadra Księżyca, oświetlenie jego powierzchni wynosiło równe 50%. W ramach naszych spotkań pierwszy raz udało nam się idealnie "wstrzelić" w I kwadrę. Zwykle były to jej okolice, tym razem jednak mogliśmy się cieszyć najdłuższymi z możliwych cieniami na nierównościach księżycowej powierzchni.

Już niebawem powitamy Nowy Rok! Rok, na którego początku już możemy stać się świadkami niezwykłego zjawiska astronomicznego. Rok, w którym czeka nas mnóstwo rzadkich i pięknych wydarzeń na niebie. Rok bardzo wyjątkowy dla astronomii - rok Jana Heweliusza.  Od Nowego Roku comiesięczny przegląd najważniejszych atrakcji nieba rozpoczniemy w nieco odmienionej formule.

W najbliższy wtorek dojdzie do całkowitego zaćmienia Księżyca (owacje na stojąco!)... ale w Polsce nie zobaczymy całkowitej fazy zaćmienia (uuuu...). Jeżeli warunki pogodowe dopiszą, to jednak pomimo trudnych warunków zachęcam do obserwacji zjawiska.

Mnóstwo chmur średniego i wysokiego piętra jakie zgromadziły się przed południem - rozpłynęły się w mgnieniu oka na wieczornym niebie. Korzystając z okazji postanowiłem wykorzystać sprzęt na obserwacje Księżyca, będącego akurat 3 doby po pełni. Na miejscu - po 15 minutach. Kolejne 15 minut rozkładanie sprzętu. Chwilę później, ni stąd, ni zowąd - niemal całkowite zachmurzenie cirrusami, an dokładkę niskich chmur też zaczęło w piorunującym tempie przybywać. Księżyc "jakoś" się trzymał, ale po 10 minutach i on nie był w stanie się przebić przez chmury. Okazało się, że trafiłem tylko na małą dziurę w chmurach, niestety która szybko się zamknęła kolejną porcją chmur. No ale jak już byłem gotowy, to szkoda się zwijać od razu. Powalczyłem kilka minut, póki przez cirrusy Księżyc się przebijał, niestety szybko przegrał z chmurami niskimi. Kilka fotografii z ciekawości zrobiłem, nagrywając wczoraj odnosiłem wrażenie, że patrzę przez mleko:( Coś tam się załapało... Pierwszy raz wraz z p...

Maj szykuje dla niektórych obserwatorów bardzo rzadkie zjawisko. Jakie to zjawisko i dlaczego tylko dla niektórych, w późniejszej części artykułu. 1 dnia miesiąca Słońce wschodzi o godzinie 05:15, zachodzi zaś o 20:08. Ostatniego dnia maja pory świtu i zmierzchu przesuwają się do 04:31 i 20:53. Wysokość Słońca w czasie górowania zwiększa się z 49 do 56 stopni. Dni są już znacznie dłuższe od nocy, mało tego - już w tym miesiącu noce astronomiczne tak na prawdę się zakończą. A stanie się to po 20-tym maja - od tej pory Słońce będzie się chować pod horyzont zbyt nisko, aby występowały noce astronomiczne. Niebo nocami stawać się będzie coraz jaśniejsze, a okres w miarę ciemnego nieba będzie skracać się do około 2 godzin, w okolicach północy. W zamian jednak za ciemne gwieździste noce, niebo zaoferuje nam jak zwykle w okresie "białych nocy" wspaniałe obłoki srebrzyste, idealne do fotografowania.

Mamy połowę kwietnia, a więc pojawia się czas zjawiska astronomicznego, które może okazać się hitem miesiąca. Czeka nas bowiem wyjątkowe złączenie Wenus, Merkurego, młodego sierpa Księżyca,a na dokładkę - gromada Plejad. Ponadto mogą się pojawić dobre warunki do zaobserwowania światła popielatego Księżyca.

Uwaga! Wpis poświęcony obserwacjom kwietniowego nieba w 2010 roku!!! Aby odczytać bieżący artykuł kliknij w baner po prawej części witryny. Nastał czwarty miesiąc roku. W kwietniu niebo szykuje obserwatorom wiele atrakcji, a ile z nich uda się zaobserwować zależy od warunków pogodowych. Te z kolei mogą dawać wielkie nadzieje – w kwietniu 2009 roku przypadło jedynie 3 dni z zachmurzonym niebem, a aż 27 pogodnych. Taki wynik z pewnością zadowoliłby każdego obserwatora, a więc czekamy na powtórkę z rozrywki.

W Sylwestrowy wieczór mieszkańcy calej Polski będą mieć możliwość (o ile pogoda dopisze) obserwacji częściowego zaćmienia Księżyca. Zaćmienie częściowe ma miejsce wówczas, gdy nasz naturalny satelita wstępuje w cień Ziemi tylko nieznacznie lub częściowo.