Długo nie czułem już takiej radochy w sytuacji, gdy zdjęcia jakie zgromadziłem są po prostu fatalne, niebo zachmurzone było praktycznie w całości, a w kluczowym momencie rejestracji zjawiska z nerwów trzymając aparat w trybie wideo filmowałem z trzęsącą ręką w pionie, z oczami jednocześnie przyklejonymi do lornetki. Ta cała partyzantka, którą odstawiłem będzie chyba jednym z najciekawszych momentów z obserwacji, które zapamiętam po tym roku, a może i w ogóle. Bez wątpienia nerwy wzięły górę, ale weź tu człowieku się nie stresuj, gdy sekundy dzielą cię od ostatniego takiego sekundowego wręcz zjawiska na kolejnych 16 lat. Mimo brutalnych warunków pogodowych z dzisiejszej obserwacji bardzo się raduję, a Was zapraszam na fotorelację.

Po pierwszym miesiącu, który jak przystało na statystyki pogodowe w Polsce, przyniósł bardzo wyraźną dominację pochmurnej aury nad pogodną, wkraczamy w luty, podczas którego niebo przygotowało dla nas nie tylko występujące za każdym razem koniunkcje, ale też interesujące zakrycia gwiazd. Na niebo wieczorne po długiej przerwie zaczyna powracać Wenus, pierwszą połowę miesiąca wieczorami będą urozmaicać efektowne przeloty Międzynarodowej Stacji Kosmicznej na tle najpiękniejszych gwiazdozbiorów półkuli północnej, a tuż po zamknięciu tego okresu przelotów Młody Księżyc wspinać się zacznie na niebo zachodnie przynosząc pierwszy okres doskonałej widoczności światła popielatego w zimowo-wiosennym sezonie. Ujmując rzecz prosto i krótko - luty nie da nam chwili odpoczynku, a pojęcie nudy będzie abstrakcją - o ile tylko zachmurzenie odpuści nam po ostatnich tygodniach dominacji. Pora na drugą część "Nieba nad nami" na luty 2018 roku. 

Zawsze z niechęcią oczekuję listopada, choć po tak fatalnym październiku sprawa jest już w pewnym sensie ułatwiona. A z niechęcią nie tylko dlatego, że mamy coraz mniej czasu na chłonięcie słonecznych promieni znikających już po godz. 16:00, nie tylko dlatego, że jest to już po pięknej najbardziej barwnej części jesieni, ale zwłaszcza z powodu faktu, że wkraczamy w najbardziej pochmurny miesiąc roku, przynoszący zazwyczaj już typowo jesienną szarugę po częstokroć wzbogaconą długotrwałym utrzymywaniem się zachmurzenia uniemożliwiającego obserwacje większości zjawisk, o których tu wspominam. Wiele czynników zatem gromadzi się tu wspólnie i uderza w nas z całą swoją siłą sprawiając, że z tym większym zapałem oczekujemy wiosny lub chociaż bezwietrznego oblicza pięknej, takiej podręcznikowej zimy. Bez względu na to jakoś ten listopad musimy przeżyć, a na ewentualność choćby krótkotrwałych dominacji nieba bezchmurnego warto przygotować się na potencjalnie dostępne naszym oczom zjawiska, któ...

Przed nami ostatni już miesiąc roku i ostatnia seria efektownych atrakcji astronomicznych przewidzianych kalendarzem. Wkraczamy w okres najdłuższych nocy w roku, podczas których zaczynają dominować najwspanialsze gwiazdozbiory. Prócz nich swoją aktywność rozpocznie najbardziej obfity rój meteorów w roku, a posiadaczom lornetek ma szansę ukazać się dość jasna kometa - tak, aby można było wspominać, że ten pamiętny 2015 rok od komety się zaczął i na komecie się skończy. Pora na dwunastą, ostatnią część tegorocznego "Nieba nad nami".

Po ogromnych - jednych z największych, emocjach w tym roku związanych z całkowitym zaćmieniem Księżyca, wchodzimy w miesiąc, w którym po długiej przerwie to noce są już dominującą częścią doby, a chwil ze Słońcem ubywa nam coraz mocniej. Rozpoczynający się miesiąc jest jednocześnie ostatnim, w którym można liczyć na dużą liczbę pogodnych nocy, zwłaszcza w momencie nadejścia układów wyżowych przynoszących nam polską złotą jesień. Tegoroczny październik jak mało który z miesięcy w tym roku przygotował nam taką ilość atrakcji w takim rozmieszczeniu czasowym, że praktycznie 2/3 miesiąca każdego dnia będzie dział się spektakl wart obserwacji i fotografii. Jeśli zakreślacie na efektowne zjawiska daty w kalendarzu, tym razem lepiej zakreślcie od razu większość miesiąca.