Pora ostatni raz przed zapewne dłuższą przerwą wrócić do tematu zmian czasu, a konkretnie ich pożądanego wyeliminowania. Tytuł dzisiejszego felietonu może wydawać się bezsensowny niczym wypowiedzi największych polskich myślicieli spod znaku braku pretensji do Słońca kręcącego się wokół Ziemi , ale za kilka akapitów zrozumiecie żartobliwe podstawy tego tytułu. Bo choć finał historii okazuje się pesymistyczny, to warto go domknąć z uśmiechem. Dzięki bajkopisarzom polskich serwisów internetowych obiecujących czytelnikom gruszki na wierzbie nie gorzej od włodarzy Europy, wspinamy się na coraz wyższe szczyty dziennikarskiego amatorstwa, które tego uśmiechu dzisiaj nam sporo zafunduje.

Żegnaj lato na rok, stoi jesień za mgłą... Ten moment - zwłaszcza w tak przepełnionym słoneczną aurą roku 2018 - chciałoby się odkładać w nieskończoność, ale niestety teraz wypada nam już tylko przypomnieć sobie słowa piosenki Zdzisławy Sośnickiej. Po nadzwyczaj długiej porze letniej - rozpoczętej praktycznie już z nadejściem kwietnia i trwającej do ostatniej dekady września, nieubłaganie wkraczamy w tę najmniej lubianą porę roku pod względem warunków pogodowych determinujących nasze szanse na odnoszenie sukcesów na polu astronomii amatorskiej. Wprawdzie otwiera się przed nami teraz połowa roku, w której to noce dominują nad dniami, jednak za sprawą bardzo pochmurnych sezonów jesienno-zimowych - szczególnie w ostatnich latach - bardzo duża liczba godzin z gwiazdami każdej doby nie oznacza równie dużej liczby nocy pogodnych. Rok 2018 okazał się rokiem pięknego lata, rekordowego nasłonecznienia - zwłaszcza w maju, bardzo dużej liczby nocy bezchmurnych, które mimo, że najkrótsze w roku,...

Blisko, coraz bliżej... i być może w ramach tego komunistycznego projektu jakim jest Eurokołchoz, to jest, pardon, Unia Europejska, uda się głosem większości narodów i ich obywateli na czele z Polską, wynegocjować jedną z najbardziej pożądanych zmian w prawodawstwie. Sezonowe zmiany czasu po raz pierwszy od lat 70. ubiegłego wieku są tak bliskie odejściu do lamusa, że bliższe temu już być nie mogą poza ich ostatecznym przyjęciem. Komisja Europejska złożyła właśnie projekt nowego prawa znoszącego konieczność przestawiania zegarów, który trafi teraz pod obrady Parlamentu i Rady Europejskiej celem przedyskutowania i przyjęcia jako obowiązującego na terenie całej Unii. Tyle, że tytułowe "prawie", jak mawiała pewna reklama - robi wielką różnicę, o czym chciałbym zaraz przestrzec.

Pora na trzecie wznowienie tematu. W połowie sierpnia wspominałem, że jest niemal pewne, że zmiana czasu, jakiej dokonaliśmy w marcu 2018 roku, planowana jako ostatnia - ostatnią niestety nie będzie. Pojawia się jednak cień nadziei, że istotnie wkraczamy w czasy, kiedy prawo to zostanie słusznie wyeliminowane. Możliwe, że ta wiosenna zmiana czasu - tyle, że po prostu w rok później, pod koniec marca 2019, okaże się ostatnią, o ile europ-osły zrobią to, co powinni zrobić wszyscy nieustannie powtarzający frazesy o demokracji czy "woli większości". Brzmi to aż nazbyt pięknie, by miało się rzeczywiście sprawdzić, ale skoro na liście scenariuszy i taki wariant zaczyna się rysować przynajmniej w teorii, to pogdybajmy sobie ile wlezie!

Po blisko roku, na blogu kontratakuje szalenie istotny temat odejścia od zmian czasu. Z uwagi na przybierający na sile głos coraz większej ilości państw i ich obywateli za zaprzestaniem przechodzenia z czasu letniego na zimowy i zimowego na letni, Komisja Europejska przeprowadziła ankietę, w której zachęcała do wypowiadania się na ten temat - choć co z tym zrobią teraz ojro-urzędasy, to druga sprawa. Za pewien czas okaże się, czy dzięki temu odejdziemy od stosowania tego problematycznego dla tak wielu, bzdurnego wynalazku, jakim jest przestawianie zegarów wte i we wte co 5-6 miesięcy, w imię założeń już dawno pozbawionych znaczenia w dzisiejszych czasach, choć wiele wskazuje na to, że zmiana czasu z zimowego na letni dokonana w marcu 2018 która według ubiegłorocznych założeń nie wdrożonych ostatecznie w życie miała być ostatnią, jednak tą ostatnią, niestety, nie będzie. 

Po półrocznej przerwie pora na pierwszy miesiąc, w którym to noce są już dominującą częścią doby. Na razie dominacja ta nie jest jeszcze wyraźna, ale z każdym tygodniem coraz bardziej namacalne będą oznaki zbliżania się do okresu z najkrótszymi dniami, w który wejdziemy już za dwa miesiące. Na te coraz efektowniejsze noce niebo przygotowało nam w tym roku między innymi otwarcie nowego sezonu obserwacyjnego Jowisza, mnóstwo przelotów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, które być może będą 2-3 razy urozmaicone towarzystwem zaopatrzeniowego statku Cygnus-5, piękne koniunkcje, a także czas aktywności aż trzech ważnych rojów meteorowych, które będziemy mogli wypatrywać przez niemal wszystkie noce miesiąca, w tym Południowych Taurydów, które co roku przynoszą przynajmniej kilka efektownych bolidów. Powodów do ściskania kciuków za nadejście pięknej polskiej złotej jesieni z pogodnym niebem z pewnością nam nie zabraknie.

Przed nami październik – miesiąc, w którym dojdzie do wyjątkowego wydarzenia, jakim będzie niezwykle bliski przelot komety C/2013 A1 (Siding Spring) nad powierzchnią Marsa. Niestety w najciekawszym momencie zjawisko to będzie poza zasięgiem amatorów, przez co dla naszych lornetek czy teleskopów należałoby znaleźć inne okazje do spojrzenia w niebo. Tych na szczęście nie zabraknie, wszak wraca Merkury, pojawiają się Orionidy, a Jowisz rośnie jak na drożdżach. Pytanie co na to pogoda w tym ostatnim miesiącu przed tradycyjnym listopadowym załamaniem.

Rozpoczynamy październik. Pierwszy po letniej przerwie miesiąc, w którym to noce stanowią już większość doby. Początek lepszego dla obserwatorów półrocza pod względem ilości czasu dostępnego na podziwianie gwiazd, choć zwykle też gorszego pod względem warunków pogodowych. W miesiącu tym rozpoczyna się okres widoczności długo wyczekiwanej komety C/2012 S1 (ISON), która początkowo będzie dostępna w teleskopach, a w połowie miesiąca być może również w silniejszych lornetkach.  Choć innych atrakcji nieba z pewnością nie zabraknie, to nie ulega wątpliwości, że kometa ta będzie najczęściej branym na celownik obiektem. Co ponadto mamy szansę zobaczyć w październiku?