Rozbłysk klasy M1.9 z CME z AR4436 (16.05.2026)

Niemal tydzień musieliśmy czekać aż obszar aktywny 4436 wygeneruje kolejny istotny pod względem energii rozbłysk powiązany z koronalnym wyrzutem masy po wydarzeniu z 10 maja. To dobra nowina - bo właśnie mamy nów Księżyca, w AR4436 dopiero wczoraj minął centralny południk na tarczy słonecznej będąc w niemal najlepszej pozycji dla generowania zjawisk o bezpośrednim skierowaniu ku Ziemi. Grupa plam zanika i od wielu dni traci na gabarytach i zdolności emisji silniejszych rozbłysków, ale po sześciu dniach zdołała znów wykrzesać z siebie trochę więcej energii by dostarczyć nam nieco emocji.

W sobotnie popołudnie o godz. 16:12 UTC wyzwoliła rozbłysk klasy M1.9 połączony z emisją koronalnego wyrzutu masy. Pociemnienie koronalne jest ewidentne świadcząc o uwolnieniu jakiejś części materiału w przestrzeń, jednak obecność rozległej dziury koronalnej tuż na południowy zachód od grupy 4436 wydaje się mieć na wstępnych obrazach silny wpływ na blokowanie propagacji CME w południowym (bardziej "ziemskim") kierunku z dominacją odchylenia głównej porcji wyrzutu na północ od linii Słońce-Ziemia. Podobnie blokujący wpływ na rozchodzenie CME w naszym kierunku miał strumień wiatru wysokiej prędkości z tej samej dziury koronalnej po rozbłysku klasy M5.7 z 10 maja, kiedy całość CME została skierowana na wschód nie mając szansy na większe odchylenie ku centrum tarczy i skierowanie silniejszej flanki ku Ziemi.

Możliwe więc, że mimo niemal centralnego położenia AR4436 na tarczy słonecznej, nie uda się uzyskać bezpośredniego uderzenia CME mogąc liczyć jedynie na flankę południową (na co dają nadzieję pierwsze dwa koronogramy z perspektywy STEREO-A), podczas gdy większa objętość uwolnionej materii wyraźnie minie Ziemię od północy. O godz. 17:42 UTC doszło do kolejnego rozbłysku tej samej energii - M1.9, ale w regionie 4435, który dopiero zszedł z tarczy za północno-zachodnią krawędź, zjawisko to będzie więc znaczenia z naszej perspektywy.

 

Rozbłysk klasy M1.9 w obszarze aktywnym 4436 wystąpił dzień po przekroczeniu centralnego południka. Na południowy zachód od AR4436 znajduje się duża dziura koronalna emitująca strumień wiatru słonecznego wysokiej prędkości, który może ograniczać rozchodzenie CME bardziej ku południu (ku Ziemi), choć widok z bocznej perspektywy z sondy STEREO-A (po prawej) daje szansę, że przynajmniej południowa flanka wyrzutu może podążać w naszym kierunku. Aby przesądzić na ile jest ona obfita musimy jednak poczekać, ponieważ ilość koronogramów na razie jest bardzo niewielka. Credit: GOES/STEREO-A

Co więcej sam CME nie wydaje się uwolniony z dużą prędkością, ale nawet jeśli będziemy mogli liczyć tylko na flankę wyrzutu, może ona dotrzeć względnie szybko mając przed sobą oczyszczoną przestrzeń, "wymiecioną" strumieniem szybkiego wiatru z dziury koronalnej. Strumień ten wywołał minionej nocy umiarkowaną burzę magnetyczną kategorii G2 i choć burza już zanikła, magnetosfera w najbliższych dniach będzie bardziej podatna na wpływ CME, co może mu ułatwić wywołanie wyraźniejszej aktywności geomagnetycznej nawet jeśli porcja wymierzona w naszą stronę okaże się niewielka w stosunku do całości wyrzutu.

Z uwagi na niewielką ilość czasu od rozbłysku zobrazowania koronograficzne są jeszcze bardzo skąpe, skąd niemożliwym jest ocena wielkości i trajektorii CME. Wiemy, że wyrzut wystąpił, musimy jednak poczekać na koronogramy CCOR-1 i LASCO - gdy to nastąpi wpis zostanie zaktualizowany.

Autorski komentarz do bieżącej aktywności słonecznej - podstrona Solar Update

Warunki aktywności słonecznej i geomagnetycznej na żywo wraz z objaśnieniami nt. interpretacji danych - podstrona Pogoda kosmiczna

  f    t    yt   Bądź na bieżąco z tekstami, zapowiedziami, alarmami zorzowymi i wiele więcej - dołącz do stałych czytelników bloga na Facebooku, obserwuj blog na Twitterze, subskrybuj materiały na kanale YouTube lub zapisz się do Newslettera.